Als christenen moeten we naar de Heer kijken en Zijn plan voor onze overwinning leren kennen, want als we dat niet doen, zullen we merken dat we luisteren naar de raad van de wereld en gewoon doen wat ons logisch lijkt, tot ons eigen nadeel. De wereld heeft geen ervaring met dood voor zonde en opstanding tot een nieuw leven of wandelen met Gods Geest, zodat we ons vlees niet bevredigen.
De Heer zou ons naar de overwinning kunnen leiden op manieren die voor de wereld onzinnig zijn, net zoals Gods antwoord op het zondeprobleem van de mens was om Zijn Zoon aan een hout te hangen en Hem te veroordelen en te verwonden en te doden. De wereld kijkt naar die gebeurtenis en het slaat nergens op, het lijkt dwaas en irrelevant.
We zagen eerder dat het eerste gevecht tegen Ai niet zo goed verliep, dus laten we er nu een bekijken die wel goed ging. Als we naar dit verhaal kijken, houd er dan rekening mee dat we de essentie bestuderen van het opzien naar de Heer (niet mensen) voor de overwinning als we ten strijde trekken.
“Hierna gebeurde het dat de Moabieten en de Ammonieten, en met hen een deel van de Meünieten, ten strijde trokken tegen Josafat. 2. Toen kwam men Josafat de boodschap brengen: Er komt een grote troepenmacht op u af van de overkant van de zee, uit Syrië, en zie, zij zijn bij Hazezon-Thamar. (Dat is Engedi.)” 2 Kronieken 20:1-2
Let op, dit was een groot leger en ze verklaren de oorlog aan Gods koning (Josafat) en Gods volk. Het is waar jij en ik elke dag mee te maken hebben. Te veel eten en luiheid zijn een enorm leger met veel middelen, en ze komen achter jou en mij aan! Soldaat, wat moeten we doen? Laten we eens kijken wat Josafat deed:
“Josafat werd bevreesd en hij richtte zich erop om de HEERE te zoeken. Hij riep een vasten uit in heel Juda. 4. En Juda werd bijeengeroepen om bij de HEERE hulp te zoeken. Zij kwamen zelfs uit alle steden van Juda om de HEERE te raadplegen.” 2 Kronieken 20:3-4
Oh, Josafat besluit de Heer te raadplegen! In de volgende paar verzen stelt Josafat het vasten in, en hij bidt tot de Heer, waarbij hij God herinnert aan Zijn Woord dat de Israëlieten hun erfenis in het beloofde land beloofde. Hij eindigde met deze verklaring: “In ons is immers geen kracht tegen deze grote troepenmacht die op ons af komt, en wij weten niet, wat wij moeten doen, maar op U zijn onze ogen gericht.” (2 Kronieken 20:12).
Hier erkent Josafat vrijelijk dat de vijand machtig en enorm was en dat zij zelf geen macht hadden en niet wisten wat ze moesten doen.
Friend, there is no shame in acknowledging that we face a powerful enemy and don’t know how to beat it. Sometimes we go long years in slavery to sin until we recognize that all our human efforts, all our plans, and fixes never set us free. The proper position before God is that of having total dependence on Him for victory.