De aanmoediging om "jezelf te wapenen met dezelfde gedachte"om bereid te zijn om in het lichaam te lijden, wordt voorafgegaan door een herinnering aan het evangelie van Jezus Christus. De tekst zegt: “Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft..." Om ons lijden te omarmen, moeten we Jezus' lijden herdenken. Als we nadenken over hoe Jezus zijn vlees verloochende om te voorzien in ons eeuwige welzijn, worden we gesterkt om Hem te volgen in het verloochenen van ons vlees voor de wil van God.
Denk eens aan de omvang van Jezus' lijden, zowel fysiek als geestelijk:
Fysiek werd Jezus geslagen, met een zweep op zijn rug gegeseld, werd zijn baard uitgetrokken, werd hij op zijn hoofd gewond met een doornenkroon en met spijkers doorboord die in zijn handen en voeten werden geslagen. Hij was niet meer als mens te herkennen toen de Romeinse soldaten klaar met Hem waren. Ze behandelden Hem alsof Hij de ergste misdadiger was die ooit geleefd had.
Geestelijk gezien werd Jezus tot zonde voor jou gemaakt, omdat God jouw zonde wegnam, die op Zijn Zoon legde en vervolgens de ziel van Jezus tot een zondoffer maakte. Toen Jezus midden op de dag aan het kruis hing, werd het zo donker als middernacht, want God verliet Jezus, behandelde Hem als een zondaar en stortte al Zijn toorn over Hem uit, zodat jij vergeving zou krijgen voor al je zonden en vrede met God zou hebben.
Maar we moeten onthouden dat vrede met God hebben betekent dat we in oorlog zijn met onze zonde. Wanneer we gelovigen worden, beginnen we te vechten tegen de zonde die ons ooit tot slaaf maakte. En in deze strijd moeten we ons richten op en voortdurend kijken naar het kruis van Jezus. Wanneer we het kruis zien, nodigt Jezus ons uit om met Hem gemeenschap te hebben in het lijden aan het kruis, de verloochening van ons vlees, en de overwinning en vrijheid te ervaren die door lijden komen. "Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft, moet ook u zich wapenen met dezelfde gedachte: wie in het vlees geleden heeft, is opgehouden met het dienen van de zonde," (1 Petrus 4:1).
Toen ik deze opvatting van lijden begon te omarmen, leidde dat ertoe dat ik mijn voedselinname drastisch beperkte. Ik at vroeger te veel, of ik nu honger had of niet. Ik zocht troost in eten of at omdat ik me verveelde of zonder specifieke reden. Maar naar het kruis kijken en het lijden ervan omarmen, vereist een verandering in onze levenswijze. Tegenwoordig wandel ik door de Geest, dus ik heb geen vast eetpatroon. Misschien eet ik maar één maaltijd en vind ik dat genoeg, of misschien eet ik drie kleine maaltijden. Hoe de Geest me ook leidt, ik ben tevreden; eten beheerst me niet langer.
Je plan zou kunnen zijn om één of twee maaltijden per dag te eten, een hele dag te vasten of 3-5 kleine maaltijden te eten. Ik weet niet hoe de Geest je zal leiden, maar ik weet wel dat je op Hem kunt vertrouwen. Ja, er is lijden verbonden aan het verminderen van de hoeveelheid voedsel die we eten, maar gelukkig hebben we de Geest van God die ons door genade leert om niet "hongerig", prikkelbaar, wrokkig of bitter te zijn over ons lijden, maar het in plaats daarvan te omarmen en gelukkig te zijn.
Vraag 3. Wat is volgens 1 Petrus 4:2 het resultaat van het leren lijden in ons lichaam?
Het kruis van Christus roept ons op tot een radicale kruisiging van ons vroegere zelf met zijn verlangens en daden. Het vertelt ons om ons vleselijke en egoïstische leven af te leggen en lijden op ons te nemen. Ja, aangezien Christus in Zijn lichaam voor ons geleden heeft, moeten wij ons bewapenen met dezelfde houding, bereid om te sterven aan onze verlangens, overeten en luiheid. Zo zullen we stoppen met leven in gewoontezonde. We zullen stoppen met leven voor onze vroegere kwade verlangens om ons vlees te bevredigen en beginnen te leven naar Gods wil.
Vriend, wanneer je je erop richt om lijden te omarmen door je vlees te verloochenen, wapen je jezelf met dezelfde houding als Jezus. Terwijl je je voorbereidt op het lijden dat je lichaam zal ondergaan door je voedselinname te beperken, laat het je een wonderbaarlijke zekerheid geven dat je Christus volgt. Door je vlees en de verlangens ervan te verloochenen, bewijs je dat je Gods kind bent, dat de Geest in je is en je kracht geeft, en dat je, net zoals je nu deelt in Jezus' lijden, later ook zult delen in Zijn glorie.
“De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. 17. En als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus; wanneer wij althans met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.” (Romeinen 8:16-17).
Vraag 4. Hoe verbindt Romeinen 8:16-17 onze zekerheid als christenen met ons lijden in het lichaam?
Log in / maak een account aan om u in te schrijven of verder te gaan waar u gebleven was.